Architektura Japonii i Korei

Sztuka oraz architektura Korei stanowi bez wątpienia łącznik pomiędzy architektura chińską a japońską. Tradycyjna architektura japońska ceniona jest przede wszystkim za swoja delikatność, wyrafinowane proporcje oraz piękno i spokój. Japońskie budynki usytuowane są w idealnie i z dużą perfekcja zaprojektowanych ogrodach. Ma to swoja przyczynę między innymi w często nawiedzanych ten kraj trzęsieniach ziemi dlatego nigdy nie sprawdzały się tam ciężkie konstrukcje. To co jest w tym kraju zadziwiające to fakt że większość „starożytnych budynków” wcale nie jest wiekowa. Projekt oczywiście może być bardzo stary ale same budynki a nawet świątynie są odbudowywane mniej więcej co 20 lat. W tradycyjnej architekturze japońskiej dominują budowle drewniane. Świątynie, pałace i inne budynki zaprojektowane są tak aby oprzeć się częstym trzęsieniom ziemi. Są one jednocześnie przykładem piękna zarówno w konstrukcji jak i wykończeniu. Japońska architektura jest ponadto nieodłącznie związana z precyzyjnie zaprojektowanymi i zadbanymi ogrodami gdzie natura i dzieło człowieka są ze sobą pięknie zharmonizowane. Jednym z najwcześniejszych przykładów architektury japońskiej, powstałej w wyniku rozprzestrzenienia się buddyzmu z Chin jest zespół świątyni Horyu-Ju. Jej budowę rozpoczął Cesarz Yomei, mając nadzieje ze jego pobożność pomoże mu wyjść z choroby. Niestety nie doczekał zwieńczenia swojego dzieła,  zmarł jednak przed zakończeniem budowy. Świątynia ta była kilkakrotnie przebudowywana. Dzisiaj są to pięciokondygnacyjna pagada wznosząca się w centrum, Złoty Pawilon, drewniana brama oraz drewniany korytarz. Złoty Pawilon zwany Kondo, jest prawdopodobnie jednym z najstarszych, drewnianych budynków na świecie. Cały projekt był przypuszczalnie dziełem architektów i rzemieślników  z księstwa Baekje.