30 St Mery Axe

Nowe, niezwykłe budowle, takie jak np. liczący 180 m wysokości biurowiec 30 St Mary Axe w Londynie, zaprojektowany prze zespół Foster and Partners, są wynikiem bardzo ważnej współpracy zarówno architekta jak i budowlańca. Wieżowiec 30 St Mary Axe, dzisiejsza siedziba firmy ubezpieczeniowej- zwany ogórkiem ze względu na swój kształt- powstał w dość dramatycznych okolicznościach.  Stojący tutaj wcześniej budynek został zniszczony w 1992 roku na skutek zamachu bombowego IRA.  Nowy supernowoczesny budynek został oddany do użytku w 2004 roku. Dzisiaj jest niewątpliwie jednym z najciekawszych elementów architektonicznych w Londynie.      Charakterystyczne dlatego budynku jest to, że 30 St Mary Axe rozszerza się do podstawy w górę a następnie zwęża sukcesywnie aż do wierzchołka. Maksymalną szerokość osiąga w okolicy 16-stego piętra. Doskonałym rozwiązaniem architektonicznym są również sześciokondygnacyjne atria zwane „podniebnymi ogrodami”, ponieważ rośną w nich drzewa i inne rośliny. Ma to nie tylko walor wizualny ale również odświeża powietrze i produkuje tlen. Ze względu na centralnym kolisty plan budynki, z każdego stanowiska w budynku jest przepiękny widok. Cały budynek jest przeszklony a barwne pasy szkła pną się ku górze po skosie. Daje to niepowtarzalne wrażenie szczególnie nocą gdy budynek jest oświetlony. W najwyższych partiach budynku znajdują się bary oraz restauracje. Wyższe partie maja nieco inny układ wnętrz niż kondygnacje biurowe znajdujące się poniżej. W 30 St Mary Axe fjest  16 szybkobieżnych wind . Pracując jednocześnie mogły by przewieźć ponad 300 pasażerów.  Windy rozwijają prędkość nawet  do 6 metrów na sekundę. W wieżowcu znajdują się ponadto dwie główne klatki schodowe-  1037 stopni każda. Budynek ten jest odważnym wykorzystaniem nowoczesnych rozwiązań architektonicznym idealnie wtopionym w różnorodne otoczenie Londynu.


czytaj więcej

Wieża Eiffla

Przy Avenue Gustave Eiffel w Paryżu we Francji znajduje się najbardziej charakterystyczny i znany na całym świecie symbol stolicy, Wieża Eiffla (Eiffel Tower). Wieża zbudowana została  w latach 1887-1889 i utrzymana jest w wiktoriańskiej strukturze ekspresjonistycznej. Dzisiaj pełni role wieży widokowej oraz można powiedzieć ,że jest sercem stolicy Francji.  Jej budowa pochłonęła 1,5 mln dolarów, co w owych czasach stanowiło naprawdę majątek.Wieża Eiffla ma wysokość 300 metrów i zajmuje powierzchnię 1,6 ha. Jej projektantem był francuski inżynier budowy mostów, architekt i budowniczy Alexandre-Gustave Eiffel, od jego nazwiska też wieża wzięła swą nazwę.Wzniesiono ją  z okazji wystawy światowej, którą zorganizowano w związku z  setną rocznicę rewolucji francuskiej, a sama wieża posłużyła wówczas za bramę wejściową na ogromny teren wystawy.Wieża zbudowana jest ze stali. Jej konstrukcja złożona jest z ponad 18 000 elementów, połączonych ze sobą za pomocą ponad 2,5 miliona nitów. Łącznie wszystko to waży około 10 500 ton.Do roku 1929 tj. do czasu wybudowania biurowca  Chryslera w Nowym Jorku wieża  Eiffla była najwyższą budowla na świecie. Na pierwszej  kondygnacji Wieży Eiffla znajduje się restauracja, zaś na drugim tarasie, na wysokości 116 metrów, swą siedzibę miało biuro gazety. Na trzeci taras można dostać się windą. Wieża Eiffla to pomnik triumfu konstrukcji żeliwnych. Nie jest to oczywiście budynek nawet w najmniejszym tego słowa znaczeni ponieważ pozbawiony jest jakichkolwiek funkcji. To raczej wspaniały i zarazem imponujący manifest inżynierii końca XIX wieku, dowód na to iż można zastosować nowe technologie w projektach na wielka skalę. Żadna inna konstrukcja na świecie nie pokazuje tak trafnie pierwszeństwa zachodniej europy w wyścigu technologicznym końca XIX wieku.


czytaj więcej

Wielki Mur Chiński

Jednym z najbardziej znanych obiektów a zarazem zabytków na świecie jest wielki Mur Chiński. Jest to największa budowla wzniesiona kiedykolwiek przez człowieka widoczna nawet z kosmosu. Jego budowa rozpoczęła się około 214 roku przed naszą era jako wału obronnego przed obcymi plemionami koczowniczymi, regularnie napadającymi na Chiny. Najstarsze pozostałości muru datuje się na mniej więcej 680 rok p.n.e. i zostały odnalezione na południu Żółtej Rzeki.Materiałem budowlanym muru jest głównie kamień oraz cegła. Fortyfikacja ta utrzymana jest przede wszystkim w antycznym, chińskim stylu architektonicznym. Przy budowie muru, (która trwała prawie 1500 lat) za panowania Pierwszego Cesarza w pracach budowlanych uczestniczyło około 300 tysięcy żołnierzy i 500 tysięcy chłopów. W późniejszym czasie  mór budowało 1,8 miliona przymusowych robotników, głównie więźniów i chłopów, wielu z nich straciło tam życie. Mur liczy 2450 kilometrów długości w swojej głównej części co odpowiada odległości między Moskwą a Londynem. Licząc jednak wszystkie jego odnogi jego długość dochodzi do 6000 kilometrów. U podstawy jego szerokość wynosi 6,5 metra a wysokość muru wynosi około 9 metrów. Znajduje się na nim 20 000 wież strażniczych rozmieszczonych co 100 metrów.  Swój początek ma nad morzem Pohaj, na północny wschód do stolicy państwa Pekinu. Fortyfikacja ciągnie się przez całą północną część Chin i kończy na pustyni Gobi.  Wielki Mur Chiński stanowił zawsze  największą atrakcje turystyczną Chin. Każdego roku odwiedzają go rzesze turystów, głównie w części na północny zachód od Pekinu gdzie mury są najlepiej zachowane. Licznych zniszczeń na pozostałych odcinkach dokonali niegdyś biedni rolnicy traktując mur jako kamieniołom. W ostatnich latach natomiast budowla ta niszczeje pod wpływem miliona odwiedzających ja turystów. Wielki mur jest obecnie zabytkiem światowego dziedzictwa.


czytaj więcej

Luwr Paryż

Paryski Luwr, najwspanialsze muzeum na świecie jest symbolem i zarazem chluba Francji. Jest to pałac zbudowany z kamienia w stylu francuskiego renesansu. Projektował go czterech architektów: Pierre Lescot, Catherine de Medici, J. A. du Cerceau II oraz Claude Perrault. Luwr rozciąga się na łącznej powierzchni 20 hektarów. Początkowo był on twierdzą zbudowaną na życzenie Filipa II Augusta. Polecił on wybudowane masywnej, 30 metrowej wieży oraz grubych na 4 metry murach. Za czasów kolejnego władcy, Karola V twierdza ta została rozbudowana a następnie przez Franciszka I przebudowana. Dzisiaj to zespól pałacowo-muzealny w skład którego wchodzą dwie główne części: Stary Luwr z czterema skrzydłami pałacu,  oraz tzw. Nowy Luwr. Stanowi on przede wszystkim muzeum odwiedzane przez blisko dwa miliony turystów rocznie. Aby zwiedzić i zobaczyć cały kompleks ( 255 sal wystawowych) muszą pokonać aż 15 kilometrów. Ciekawym i nowoczesnym obiektem architektonicznym jest pawilon wejściowy do muzeum. To znajdująca się na dziedzińcu pałacu  piramida, konstrukcja ze szkła i stali. Jej pomysłodawca był Francois Mitterrand- prezydent Francji. Natomiast projekt tej kontrowersyjnej budowli wykonał Leoh Ming Pei. Piramida liczy sobie 20,6 metra wysokości oraz 35 metrów bocznej podstawy. Tworzy ja 603 tafli o kształcie rombu oraz 70 tafli o kształcie trójkąta wykonanych ze szkła refleksyjnego. Pod samą piramida znajduje się hall główny stanowiący główne wejście do muzeum. Z tego właśnie  hallu prowadza trzy  ścieki do poszczególnych skrzydeł pałacu oraz części handlowej muzeum.  Dzisiaj zadziwiające jest to, że ten pawilon wejściowy wywołał swojego czasu głośne kontrowersje i uważany był przez niektórych za rujnujący integralność architektoniczna pałacu. Dzisiaj trudno jest sobie wyobrazić to miejsce bez piramidy.


czytaj więcej