Opera w Sydney

Jednym z najsłynniejszych budynków a zarazem symboli Australii jest  Opera w Sydney znajdujący się na cyplu wysuniętym w wody Zatoki Sydney, w pobliżu wieżowców.  Jedną z najbardziej imponujących cech ów opery  jest sposób, w jaki ten nowoczesny gmach udało się wtopić w całe otoczenie.  Budynek ten  to fantastyka architektoniczna dostosowana kształtem do współczesnej ery podróży kosmicznych. Historia powstania opery w Sydney rozpoczęła się w 1956 roku kiedy to  rząd Nowej Południowej Walii rozpisał międzynarodowy konkurs na projekt budynku. Wymagania nie były ściśle sprecyzowane, miała to być  bryła z salą przeznaczoną do wystawiania widowisk operowych oraz oddzielną, z akustyką przystosowaną do koncertów symfonicznych. Projektantem tego architektonicznego cudu został  Duńczyk Jörn Utson, którego projekt wygrał z ponad dwusetną konkurencją a 32 krajów. Projekt architektoniczny przedstawiał budynek wykonany ze szkła, stali oraz  betonu. Ze względu na skomplikowaną konstrukcję jego budowa trwała Az 10 lat. Duże trudności przysporzył dach którego szkielet wazy aż 161000 ton. Jego  kształty przypominają wypełnione wiatrem żagle dużego statku. W nocy dach jest jasno oświetlony co kontrastuje z ciemnoniebieską wodą zatoki i stwarza niepowtarzalną atmosferę.W budynku opery znajdują się wiele sal o różnych przeznaczeniach. W sali Concert Hall mieszczącej  się w głównym gmachu są największe organy świata zbudowane z 10 tysięcy piszczałek. Opera Theatre i Drama Theatre to sale teatralne. Utzon Room i Forecourt natomiast to wielozadaniowe przestrzenie zaprojektowane z muszlą o nowoczesnych inscenizacjach. W Budynku znajduje się też sala projekcyjna oraz  studio nagrań a także liczne bary i restauracje.Obecnie budynek ten uznaje się go za najciekawszą pod względem architektonicznym a także  najładniejszą budowlę na półkuli południowej.


czytaj więcej

Architektura współczesna i modernizm

Modernizm rozwijają się bardzo różnie w Europie i Stanach zjednoczonych. Wiadome jest że zalał on świat falą betonu, stali oraz szkła.  Zgodnie z filozofią Bauhausu, niemieckiej szkoły projektowania, modernistyczne betonowe projekty miały stanowić zwiastun wspaniałego i nowego świata socjalistycznego. Wiele z pierwszych modernistycznych domostw było wyłącznie kaprysem zamożnych osób.  Otwarcie wystawy International Style w nowojorskim Muzeum of Modern Art. W 1932 roku okazało się kluczowym momentem w dziejach modernizmu Stanów Zjednoczonych.  Wystawa ta zwróciła uwagę szerszej publiczności na taki właśnie styl. Wkrótce też modernizm zyskał większe grono zwolenników. Paradoksalnie podejście które ukształtowało tą architekturę stało się w efekcie symbolem potęgi Ameryki oraz globalnego kapitalizmu.Modernistom marzyła się sprawie funkcjonująca utopijna rzeczywistość, w której główna rolę odgrywałyby maszyny. Marzenia te jednak nie spełniły się choć z dużą starannością je realizowano stosując różnorodne materiały i techniki. Ciekawym przykładem architektury modernistycznej jest zaprojektowany przez Lloyda Wrighta dom nad wodospadem w stanie Pensylwania w USA. Dom ukryty jest w lesie i stoi nad wodospadem. Został on zbudowany w latach 1936-1939. Dom jest częściowi wkuty w skałę z której wypada woda, w taki sposób ze można ja zobaczyć w salonie. Pomimo, że projekt domu jest ultranowoczesny, jego konstrukcja oraz plan wtapiają się w leśny przepiękny krajobraz. Tego typu budynki powstawały w okresie architektury modernistycznej niezwykle często.Innym ciekawym przykładem modernizmu jest okrzyknięta ósmym cudem świata   tama Hoovera. Była to pierwsza na świecie konstrukcja do budowy której zużyto więcej kamieni niż do budowy piramidy w Gizie. Ta okazała budowla przyciąga tysiące turystów rocznie rządnych niezapomnianych wrażeń.


czytaj więcej

Klasycyzm w architekturze Ameryki

Kiedy Stany zjednoczone zaczęły  zajmować miejsce najpotężniejszego  państwa na świcie, tamtejsza architektura zaczęła zwracać się ku klasycznym formom , tak aby przywrócić ducha antycznej demokracji ateńskiej oraz republikańskiego Rzymu.  Klasycyzm zapoczątkowała tu Nowa Anglia, właśnie w takim stylu powstały tam gmachy rządowe czy zgeometryzowane biblioteki oraz prywatne rezydencje. Na popularność stylu klasycznego w Stanach Zjednoczonych miało wpływ wiele czynników, między innymi gusta wczesnych osadników którzy ufali iż architektura Grecji i Rzymian była obywatelska i demokratyczna. Przykładem klasycystycznej budowli w Biały Dom w Waszyngtonie.  Oficjalna siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych jest jednym z najsłynniejszych budynków na świecie.  Inny przykład to Uniwersytet Thomasa Jeffersona w Wirginii będący modelowym przykładem tego rodzaju budowli. Domy studenckie połączone są arkadowymi przejściami prowadzącymi wokół trawnika a na jego końcu  wzniesiono rotundę z cegły stanowiącą mała kopię rzymskiego Panteonu.  Klasyczny trzon kampusu uformował trwały obraz tej czcigodnej instytucji.Mówiąc o klasycyzmie stanów Zjednoczonych nie można również zapomnieć o Kapitolu w Waszyngtonie. Dziesiątko budynków rządowych wybudowanych w Stanach Zjednoczonych wzorowano na tym obiekcie. Składa się z dwóch skrzydeł – północne zajmuje senat, południowe zaś Izba Reprezentantów, połączonych rotundą pod ogromną , żeliwną kopułą ze 108 oknami. W tym miejscu znajdują się Sala Pamięci Narodowej z kolekcja obrazów i rzeźbami związanymi z historia Stanów Zjednoczonych. Rzeźby w stylu klasycznym zdobiące fronton nad głównym wejściem to symbole Wolności, Mądrości i Władzy. Półkoliste ustawienie foteli w Izbie reprezentantów symbolizuje demokrację i obydwie izby mają również galerie dla publiczności.


czytaj więcej

Starożytny Egipt

Cywilizacja starożytnego Egiptu od dawna zadziwiała cały świat. Na wyobraźnię ludzi silnie działają głównie skomplikowane mity, wyrafinowane rytuały pogrzebowe, mumifikowanie kotów oraz węży. Podobne doznani budzi egipska architektura cechująca się perfekcyjną geometrią słynnych piramid, tajemnica świątyń i grobów oraz zadziwiającą prostotą. Architektura starożytnego Egiptu owulowała bardzo powoli przez prawie 3000 lat. Największe postępy dokonywały się w czasach pokoju oraz gospodarczej pomyślności czy uzależnione było z kolei od pór roku oraz wylewania Nilu. Co roku kiedy wody Nilu wzbierały użyźniały ziemię i rolnicy pracowali wtedy aby wyprodukować jak najwięcej żywności. Gdy wody opadały a rolnicy nie mieli pracy byli wówczas kierowani do pracy na wielkich budowach. Wtedy po woli powstawały piramidy, grobowce faraonów i miejsca składnia skarbów. Pierwsza taka piramida (schodkowa) to piramida Dżesera w Sakkharze została zaprojektowana przez pierwszego znanego architekta- Imhotepa. Imponującą budowlę liczącą 60 m wysokości wznoszono przez wiele lat. Jest ona jednocześnie pierwszym na świecie monumentalnym pomnikiem. Tworzy ja sześć tradycyjnych mastab coraz mniejszych ustawionych jedna na drugiej. Podstawa tej piramidy ma wymiary 105×109 m. Typowe dla architektury egipskiej są masywne elementy kamienne oraz potężne zwężające się ku górze mury, jak również kolosalne posagi i imponujące kolumnady. Monumentalne budowle zdobione były rzeźbami bogów pod ludzką bądź zwierzęca postacią oraz kapitelami o roślinnych kształtach. Oprócz piramid starożytny Egipt może pochwalić się świątyniami takimi jak świątynia Chonsu, wielka świątynia Amona, świątynia Królowej Hatszepstut, świątynia Izydy czy świątynia Horusa.


czytaj więcej