Architektura współczesna i modernizm

Modernizm rozwijają się bardzo różnie w Europie i Stanach zjednoczonych. Wiadome jest że zalał on świat falą betonu, stali oraz szkła.  Zgodnie z filozofią Bauhausu, niemieckiej szkoły projektowania, modernistyczne betonowe projekty miały stanowić zwiastun wspaniałego i nowego świata socjalistycznego. Wiele z pierwszych modernistycznych domostw było wyłącznie kaprysem zamożnych osób.  Otwarcie wystawy International Style w nowojorskim Muzeum of Modern Art. W 1932 roku okazało się kluczowym momentem w dziejach modernizmu Stanów Zjednoczonych.  Wystawa ta zwróciła uwagę szerszej publiczności na taki właśnie styl. Wkrótce też modernizm zyskał większe grono zwolenników. Paradoksalnie podejście które ukształtowało tą architekturę stało się w efekcie symbolem potęgi Ameryki oraz globalnego kapitalizmu.Modernistom marzyła się sprawie funkcjonująca utopijna rzeczywistość, w której główna rolę odgrywałyby maszyny. Marzenia te jednak nie spełniły się choć z dużą starannością je realizowano stosując różnorodne materiały i techniki. Ciekawym przykładem architektury modernistycznej jest zaprojektowany przez Lloyda Wrighta dom nad wodospadem w stanie Pensylwania w USA. Dom ukryty jest w lesie i stoi nad wodospadem. Został on zbudowany w latach 1936-1939. Dom jest częściowi wkuty w skałę z której wypada woda, w taki sposób ze można ja zobaczyć w salonie. Pomimo, że projekt domu jest ultranowoczesny, jego konstrukcja oraz plan wtapiają się w leśny przepiękny krajobraz. Tego typu budynki powstawały w okresie architektury modernistycznej niezwykle często.Innym ciekawym przykładem modernizmu jest okrzyknięta ósmym cudem świata   tama Hoovera. Była to pierwsza na świecie konstrukcja do budowy której zużyto więcej kamieni niż do budowy piramidy w Gizie. Ta okazała budowla przyciąga tysiące turystów rocznie rządnych niezapomnianych wrażeń.


czytaj więcej

Klasycyzm w architekturze Ameryki

Kiedy Stany zjednoczone zaczęły  zajmować miejsce najpotężniejszego  państwa na świcie, tamtejsza architektura zaczęła zwracać się ku klasycznym formom , tak aby przywrócić ducha antycznej demokracji ateńskiej oraz republikańskiego Rzymu.  Klasycyzm zapoczątkowała tu Nowa Anglia, właśnie w takim stylu powstały tam gmachy rządowe czy zgeometryzowane biblioteki oraz prywatne rezydencje. Na popularność stylu klasycznego w Stanach Zjednoczonych miało wpływ wiele czynników, między innymi gusta wczesnych osadników którzy ufali iż architektura Grecji i Rzymian była obywatelska i demokratyczna. Przykładem klasycystycznej budowli w Biały Dom w Waszyngtonie.  Oficjalna siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych jest jednym z najsłynniejszych budynków na świecie.  Inny przykład to Uniwersytet Thomasa Jeffersona w Wirginii będący modelowym przykładem tego rodzaju budowli. Domy studenckie połączone są arkadowymi przejściami prowadzącymi wokół trawnika a na jego końcu  wzniesiono rotundę z cegły stanowiącą mała kopię rzymskiego Panteonu.  Klasyczny trzon kampusu uformował trwały obraz tej czcigodnej instytucji.Mówiąc o klasycyzmie stanów Zjednoczonych nie można również zapomnieć o Kapitolu w Waszyngtonie. Dziesiątko budynków rządowych wybudowanych w Stanach Zjednoczonych wzorowano na tym obiekcie. Składa się z dwóch skrzydeł – północne zajmuje senat, południowe zaś Izba Reprezentantów, połączonych rotundą pod ogromną , żeliwną kopułą ze 108 oknami. W tym miejscu znajdują się Sala Pamięci Narodowej z kolekcja obrazów i rzeźbami związanymi z historia Stanów Zjednoczonych. Rzeźby w stylu klasycznym zdobiące fronton nad głównym wejściem to symbole Wolności, Mądrości i Władzy. Półkoliste ustawienie foteli w Izbie reprezentantów symbolizuje demokrację i obydwie izby mają również galerie dla publiczności.


czytaj więcej

Starożytny Egipt

Cywilizacja starożytnego Egiptu od dawna zadziwiała cały świat. Na wyobraźnię ludzi silnie działają głównie skomplikowane mity, wyrafinowane rytuały pogrzebowe, mumifikowanie kotów oraz węży. Podobne doznani budzi egipska architektura cechująca się perfekcyjną geometrią słynnych piramid, tajemnica świątyń i grobów oraz zadziwiającą prostotą. Architektura starożytnego Egiptu owulowała bardzo powoli przez prawie 3000 lat. Największe postępy dokonywały się w czasach pokoju oraz gospodarczej pomyślności czy uzależnione było z kolei od pór roku oraz wylewania Nilu. Co roku kiedy wody Nilu wzbierały użyźniały ziemię i rolnicy pracowali wtedy aby wyprodukować jak najwięcej żywności. Gdy wody opadały a rolnicy nie mieli pracy byli wówczas kierowani do pracy na wielkich budowach. Wtedy po woli powstawały piramidy, grobowce faraonów i miejsca składnia skarbów. Pierwsza taka piramida (schodkowa) to piramida Dżesera w Sakkharze została zaprojektowana przez pierwszego znanego architekta- Imhotepa. Imponującą budowlę liczącą 60 m wysokości wznoszono przez wiele lat. Jest ona jednocześnie pierwszym na świecie monumentalnym pomnikiem. Tworzy ja sześć tradycyjnych mastab coraz mniejszych ustawionych jedna na drugiej. Podstawa tej piramidy ma wymiary 105×109 m. Typowe dla architektury egipskiej są masywne elementy kamienne oraz potężne zwężające się ku górze mury, jak również kolosalne posagi i imponujące kolumnady. Monumentalne budowle zdobione były rzeźbami bogów pod ludzką bądź zwierzęca postacią oraz kapitelami o roślinnych kształtach. Oprócz piramid starożytny Egipt może pochwalić się świątyniami takimi jak świątynia Chonsu, wielka świątynia Amona, świątynia Królowej Hatszepstut, świątynia Izydy czy świątynia Horusa.


czytaj więcej

Machu Picchu

Położone wysoko w peruwiańskich Andach ruiny miasta Machu Picchu to jedna z największych atrakcji turystycznych na świecie. Jeszcze niedawno dotarcie do tego niezwykłego miejsca było męcząca wspinaczka z przewodnikiem. Dzisiaj jednak można się tam dostać dużo łatwiej bo autobusem. Wiele zabytków architektonicznych  Peru dawno temu zniknęło bezpowrotne. Przyczyn takiej sytuacji było kilka min. upadek kultury inkaskiej, niekorzystne warunki atmosferyczne, kataklizmy, hiszpańscy koloniści itd. Położone w niedostępnych górach ruiny Machu Picchu pozwalają w nieco większym stopniu niż gdzie indziej pozwać i podziwiać niezwykłe umiejętności budownicze Inków. Potężne i otoczone murami miasto rozciąga się między dwoma górskimi szczytami na wysokości około 900 m nad rzeką Urbambą. Miejsce to uważane było za święte jeszcze na długo przed tym zanim w 1400 roku Inkowie zaczęli tam sprawować rządy. W obrębie murów wykonanych z granitu znajduj się ruiny budowli publicznych czyli pałaców, łaźni, świątyń, spichrzów oraz grobów. Znajduje się tam również około 150 domów, wzniesionych tzw. tarasach wokół wspólnych dziedzińców. Tarasy te natomiast połączone są ze sobą wielkimi kamiennymi schodami tworząca cały system. Jednym z najciekawszych oraz najważniejszych zabytków jest kamień Intihuatana do którego według podań podczas rytuałów związanych z przesileniem zimowym „przywiązywano” słonce do ziemi aby zapobiec jego zniknięciu. Miasto to było wręcz modelowe pod względem samowystarczalności ponieważ budowle wznoszono z miejscowych materiałów, wodę natomiast doprowadzono kamiennymi kanałami dzięki czemu wszystkie części miasta były nawodnione. Na Kamiennych tarasach Inkowie zakładali ogrody a w zagrodach wypasali bydło.Ten niezwykły zespół zabytków, położony  zaledwie 80 kilometrów od miasta Cuzco,  został odkryty bardzo późno bo w 1911 roku.


czytaj więcej