Tadż Mahal

Pokryty w całości błyszczącym białym marmurem Tadź Mahal (Plac Koronny) reprezentuje piękno architektury mongolskiej. Zbudowano go na życzenie cesarza Śahdxahana w hołdzie dla jego ukochanej zony Mumtaz Mahal. Według legendy przed śmiercią zobowiązała ona męża do spełnienia jej 3 obietnic: nigdy się nie ożenić, zaopiekować się dziećmi oraz postawić na jej cześć budowle , który będzie ją upamiętniał po śmierci. Grobowiec ten budowany był przez 22 lata. Uczestniczyło w tym 20000 robotników. O budowli tej mówi się że została zaprojektowana przez gigantów a wykończona przez jubilerów. Grobowiec wzniesiony jest na wysokiej kwadratowej platformie z czerwonego piaskowca o boku długości 57 m, zakończonej  minetami o wysokości 47 m. Taki układ podkreśla proporcje kopuły składającej się z dwóch czasz. Ta wewnętrzna ma 24 m wysokości oraz 18 m średnicy a jej podłużny kształt wywodzi się z architektury perskiej. Ośmioboczna sale obiega korytarz. Budynek ma ciekawy cebulasty kształt.  Posiada wieżyczki na skrzydłach, natomiast jego środkowa a zarazem  najbardziej okazała kopuła liczy sobie aż 24,5 metra wysokości i 17,7 metra średnicy.Elewacja jest raczej purystyczna i skromnie dekorowana. Światło do wnętrza wpada jedynie przez delikatne marmurowe ażury przesłon. W krypcie pod budynkiem spoczywają szczątki cesarza oraz jego ukochanej zony. Tadź Mahal nie wznosi się na środku ogrodu zgodnie z obowiązująca wtedy konwencją e na jego końcu w głębi długiej sadzawki, natomiast jego tylna elewacja zwrócona jest ku rzece. Podania mówią iż właśnie cesarz wyznaczył to miejsce planując budowę bliźniaczego grobowca tym razem z czarnego marmuru po przeciwnym brzegu rzeki.Dzisiaj budowla ta uznawana jest za najwybitniejsze  dzieło całej indyjskiej architektury oraz znana na całym świecie. W Indiach natomiast Tadż Mahal uznawany jest za świętość narodową i narodowe dzieło sztuki.


czytaj więcej

Neogotyk

Architektura neogotycka dotarła właściwie do najdalszych zakątków globu. Neogotyk stał się ulubionym stylem wiktoriańskiego Kościoła anglikańskiego i jako taki, wraz z licznymi  akcjami misyjnymi , rozpowszechnił się w całym Imperium Brytyjskim, Europie oraz Stanach Zjednoczonych. Można powiedzieć że był on odpowiedzią na bezbożny w owych czasach świat przemysłu.Kościoły w stylu neogotyckim wznoszono w miastach bardzo od siebie odległych jak Melbourne, Szanghaj, Bombaj, Seul. Ówcześni architekci projektujący w duchu wzniosłego odrodzenia chrześcijaństwa,  wierzyli, że gotyk uwolni ich od sztywnych, klasycznych zasad i porządków. Uchodził on bowiem za naturalny, swobodny oraz funkcjonalny.  Wizytówka stylu były wysokie, smukłe wieże , jak te z katedry św. Patryka w Melbourne, iglice, jak ta z Albert Memorial w Londynie, wieże zegarowe, dla których wzorem były średniowieczne wieże ratuszowe oraz wielobarwne witraże. Neogotyk z bogatą dekoracja, tak we wnętrzach jak i na elewacjach, wzmocniony siłą odradzającego się w XIX wieku chrześcijaństwa, pozostawiał po sobie kilka najbardziej śmiałych budowli. W tym okresie powstały nie tylko kościoły, ale również takie obiekty jak ratusze, hotele oraz rezydencje. Idealnym przykładem neogotyckiej architektury jest palace of Westminster. Pałac wznosi się na północnym brzegu Tamizy i jest połączony  ze znacznie starszym Westminser . W bardzo długiej fasadzie od strony rzeki dominują  wieże.  Najwyższa to 102- metrowa Wiktoria będąca ośmioboczną wieżą środkową, nad głównym holem.  Kolejna, wieża zegarowa, z północnej strony zwraca się w cztery strony świata czterema zegarami       i mieści w sobie piec dzwonów wybijających czas co kwadrans. Ta wspaniała budowla , klasyczna w założeniu i gotycka w detalu była punktem zwrotnym w architekturze angielskiej.


czytaj więcej

Starożytna Grecja

Starożytna Grecja to okres od roku 1500 do roku 350 p.n.e. Dzisiaj uważa się że greckie świątynie, rzeźby oraz literatura są największym osiągnięciem sztuki w dziejach ludzkości. W złotym wieku Aten, był to okres od około 460 do 370 roku p.n.e. i czasy Peryklesa, kiedy narodziła się zasada demokracji i podstawy prawa pojawiły się pierwsze budowle Akropolu.Ze starożytnej Grecji wywodzi się zachodnia architektura. Wykorzystane w niej elementy stanowiły wzór dla całej rzeszy pokoleń następnych architektów. Antyczna architektura się nigdy nie zestarzał a szlachetne piękno i  prostota formy robią do dziś wielkie wrażenie. Starożytni Grecy byli bardzo związani ze swoimi miastami. W okresie klasycznym, kiedy rządził Hippodamos w Atenach powstawały najpiękniejsze świątynie. Wtedy też greckie miasto osiągnęło szczyt rozwoju humanizmu oraz sztuki.Grecka architektura charakteryzowała się takimi elementami jak dekoracje rzeźbiarskie frontów np. Panteon, liczne fryzy składające się z metop czyli płaskich płyt, kariatydy czyli kobiece posągi stanowiące rodzaj kolumn, entazis czyli lekkich wybrzuszeń kolumn sprawiających wrażenie iż z daleka staje się ona idealnie prosta.Ponadto architekturę grecką charakteryzował tzw. porządek dorycki, którego przykładem jest ateński Partenon, porządek joński, charakteryzujący się kapitelami ozdobionymi parami wolut czyli inaczej ślimacznic, oraz porządek koryncki (przykładem jest świątynia Zeusa), bardzo dekoracyjna wersja porządku jońskiego. Wśród przykładów architektury starożytnej Grecji należy wymienić przede wszystkim pałac Króla Minosa, wspomniany już Panteon, świątynie Posejdona, świątynie Nike, świątynię Artemidy czy choreiczny pomnik Lizkresa. Na uwagę zasługuje również teatr w Epidauros, Aleja Lwów, Mauzoleum w Halikansas oraz starożytne miasto Priene.


czytaj więcej

Opera w Sydney

Jednym z najsłynniejszych budynków a zarazem symboli Australii jest  Opera w Sydney znajdujący się na cyplu wysuniętym w wody Zatoki Sydney, w pobliżu wieżowców.  Jedną z najbardziej imponujących cech ów opery  jest sposób, w jaki ten nowoczesny gmach udało się wtopić w całe otoczenie.  Budynek ten  to fantastyka architektoniczna dostosowana kształtem do współczesnej ery podróży kosmicznych. Historia powstania opery w Sydney rozpoczęła się w 1956 roku kiedy to  rząd Nowej Południowej Walii rozpisał międzynarodowy konkurs na projekt budynku. Wymagania nie były ściśle sprecyzowane, miała to być  bryła z salą przeznaczoną do wystawiania widowisk operowych oraz oddzielną, z akustyką przystosowaną do koncertów symfonicznych. Projektantem tego architektonicznego cudu został  Duńczyk Jörn Utson, którego projekt wygrał z ponad dwusetną konkurencją a 32 krajów. Projekt architektoniczny przedstawiał budynek wykonany ze szkła, stali oraz  betonu. Ze względu na skomplikowaną konstrukcję jego budowa trwała Az 10 lat. Duże trudności przysporzył dach którego szkielet wazy aż 161000 ton. Jego  kształty przypominają wypełnione wiatrem żagle dużego statku. W nocy dach jest jasno oświetlony co kontrastuje z ciemnoniebieską wodą zatoki i stwarza niepowtarzalną atmosferę.W budynku opery znajdują się wiele sal o różnych przeznaczeniach. W sali Concert Hall mieszczącej  się w głównym gmachu są największe organy świata zbudowane z 10 tysięcy piszczałek. Opera Theatre i Drama Theatre to sale teatralne. Utzon Room i Forecourt natomiast to wielozadaniowe przestrzenie zaprojektowane z muszlą o nowoczesnych inscenizacjach. W Budynku znajduje się też sala projekcyjna oraz  studio nagrań a także liczne bary i restauracje.Obecnie budynek ten uznaje się go za najciekawszą pod względem architektonicznym a także  najładniejszą budowlę na półkuli południowej.


czytaj więcej